Jest tu. Wszystko.

Gdy świeci światło a cień pada na podłogę pełną stóp. Gdy tańczymy upojeni życiem lepszym, zyskanym. Tą jego częścią piękniejszą, aby w nią z entuzjazmem wchodzić stukotem nóg poruszających nieleniwe stawy pełne sił. Poruszmy swoje zmysły w stronę ognia w kominku, który oświeca salę małą W nim możemy żyć przez tę chwilę trwałą. Próbować nie umierać tak po prostu, lecz widzieć jak zmienia się w coś. Odpowiedzi na wszystkie pytania pewnie nie chcemy znać, czując ten taniec jedyny, jaki przyszło nam podjąć tu. Tak. To teraz. Teraz może być tu wszystko.